Het onderzoeksdomein vertaalonderzoek bestaat uit drie onderzoekslijnen:
De kern van de onderzoekslijn corpusvertaalkunde is vertaalstudie op basis van elektronische corpora van originele teksten en hun vertaling. Hierbij wordt uitgegaan van inzichten en methoden uit de vertaalkunde en de corpus-, contrastieve, toegepaste en theoretische linguïstiek. Doel van dit soort onderzoek is het verwerven van een dieper inzicht in vertaalmiddelen en de uitbouw van een theoretisch model ervan op basis van kwantitatieve, empirische gegevens.
Binnen de onderzoekslijn cultuur en vertaling komen alle soorten onderzoek aan bod die vertaling en cultuur expliciet met elkaar in verband brengen. Het gaat onder meer om de analytische en vergelijkende studie van teksten waartussen een ‘vertaalrelatie’ bestaat; zoals tussen oorspronkelijke en vertaalde teksten of tussen vertaalde teksten van dezelfde brontekst (zogenaamde hervertalingen). Maar ook de meer filosofische vraagstelling over cultuur in vertaling of de studie van literaire vertalingen zoals die functioneren binnen een culturele (en ideologische) context komen aan bod.
De onderzoekslijn vertaalkunde-algemeen focust bijvoorbeeld op de methodologieën die vertaalwetenschappers hanteren als ze het hebben over de betekenis van de teksten.
Projecten: